Pragnienia - nasz wewnętrzny kompas

Wewnętrzny kompas 1.

Pewnie nie będzie to dla Ciebie żadną nowością, jak powiem, że najlepszym przewodnikiem jest nasze serce. Jednak czasem się zdaje, że ciągnie ono nas w dwóch przeciwnych kierunkach. Taka sytuacja jest dosyć częsta i jeszcze bardziej motywuje do poznania bliżej odczuć, za pomocą których komunikuje się z Tobą Twój wewnętrzny przewodnik.

4-letnia dziewczynka siedzi na kolanach mamy i płacze, na czole rośnie jej guz po groźnie wglądającym zderzeniu z koleżanką. Mała dziewczynka płacze, bo odczuwa ból. Nagle słyszy kojący głos matki, która mówi: „Nie płacz! Nic się nie stało!”. Każda z nas słyszała wielokrotnie w dzieciństwie podobne rady od rodziców. To, co ze strony rodzica jest intencją złagodzenia naszego bólu, uczy nas jednocześnie, aby nie ufać temu, co czujemy. I tak, powoli dorastając, zatracamy kontakt z naszymi uczuciami. A w dorosłym życiu już same nie wiemy, czego tak naprawdę pragniemy.

Zacznij od samoobserwacji

Przyglądaj się sobie podczas wykonywania najróżniejszych czynności, np. prowadzenia samochodu, mycia naczyń, wykonywania pracy i spotkania z rodziną. Zacznij od poznania siebie i swoich emocji. Zwróć uwagę, które czynności sprawiają, iż przybywa Ci energii, lekkości, poprawia Ci się nastrój. Być może zaobserwujesz też różne odczucia w ciele, takie jak opór lub ciężar. Na przykład ktoś prosi Cię o przysługę, a Ty czujesz w sobie "ciężkość" na samą myśl o jej realizacji. To wszystko jest cenną informacją na drodze do samopoznania.

Kolejnym etapem będzie poznawanie siebie w odniesieniu do myśli, które pojawiają się w Twojej głowie. Tu pomocna może stać się introspekcja lub medytacja. Pomyśl np. „lubię pisać” i obserwuj, jak się czujesz, potem pomyśl: „nie lubię pisać” i przyglądaj się temu, jak reaguje Twoje ciało. Przyglądaj się swoim myślom i uświadom sobie, które z nich sprawiają, że serce podskakuje z radości, a które odczuwalne są jako wewnętrzne „nie”.

Potrzeba trochę czasu i praktyki, aż staniesz się ekspertem wewnętrznej komunikacji :)

W poszukiwaniu naszych ukrytych pragnień na pewno pomocne będzie zrozumienie, czym w ogóle jest pragnienie. Jest wewnętrznym naciskiem pchającym nas ku doświadczaniu siebie jako osoby kochanej, zdrowej, radosnej, bezpiecznej, spełnionej.

W kwestii naszych najgłębszych pragnień warto pamiętać również, iż:

  • spełnienie, zdrowie i radość to nasz naturalny wewnętrzny stan, naszym zadaniem nie jest „wymyślać”, tylko uwolnić się od tego, co ten naturalny stan ogranicza

    ( ważne jest rozeznanie, czym jest moja głęboka radość? Jak się wtedy czuję? Czy mam uczucie wewnętrznego spokoju, poukładania? Nie chodzi o chwilowe zadowolenie np. "wypiję butelkę wina i będzie mi weselej" lub "zdradzam męża raz na jakis czas, bo to daje mi szczęście i dodaje energii" tylko o stan radości płynącej ze środka, czasen pomimo czy wbrew trudnym sytuacjom, wyborom życiowym).

  • wszystko, co potrzebne do realizacji pragnienia masz już w sobie, nie musisz np. ukończyć żadnej szkoły, aby być sobą;

  • pragnienia duszy nie są związane bezpośrednio z pieniędzmi, ewentualnie zarobione pieniądze pojawiają się jako „skutek uboczny” odczuwania wewnętrznego spełnienia i bezpieczeństwa;

  • życie zgodne z naszymi najgłębszymi pragnieniami, jest życiem które wnosi dobro, wartość i pomoc w podnoszeniu jakości życia innych;

  • niezależnie czego każda z nas pragnie, podstawą każdego pragnienia jest być kochanym, gdy jesteśmy sobą w 100%, bez udawania, bez filtrowania, bez cenzury.

Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” Antoine de Saint-Exupéry

Te słowa, które podkreślają wartości uczuć, stały się inspiracją dla wielu. I choć nie ma jednego właściwego sposobu na połączenie z pragnieniami własnego serca, to samoobserwacja i uważność z pewnością staną się doskonałymi towarzyszami w tej podroży.

Zaproponuję Ci teraz ćwiczenie. Ułatwi Ci ono wgląd w swoje (może już nawet zapomniane) pragnienia. Będziesz potrzebować kartki papieru/zeszytu i chwili ciszy dla siebie.

Chciałabym, abyś zadała sobie poniższe pytania a odpowiedzi (jakiekolwiek będą - nie oceniaj tego) zapisz w zeszycie :

  • Wróć pamięcią do dzieciństwa, przypomnij sobie, jakie zabawy sprawiały Ci najwięcej radości. Za czym z dzieciństwa tęsknisz najbardziej? Możesz poprosić rodziców lub rodzeństwo o pomoc i przypomnienie faktów.

  • Obserwuj swoje obecne życie. Co sprawia, że czujesz się całkowicie pochłonięta? Czy są czynności, podczas wykonywania których kompletnie tracisz poczucie czasu? Czy są w twoim życiu zajęcia, które pozornie powinny cię zmęczyć, a Ty czujesz się uskrzydlona po ich wykonaniu? Na przykład lubisz szyć, ta czynność absorbuje Cię do tego stopnia, że nawet zapominasz zjeść. To wyraźny sygnał, że pochłonęła Cię pasja.

  • Wyobraź sobie ze na twoim koncie jest 10 milionów złotych, jak wyglądałoby wtedy Twoje życie? Jak spędzałabyś czas, gdybyś nie musiała myśleć o zarabianiu pieniędzy? Co byłoby dla Ciebie największą wartością?

Proces odkrywania swoich pragnień i powrotu do siebie nie jest czymś, co dzieje się w ciągu kilku dni. Nie wystarczy przeczytanie książki czy też udział w warsztacie. Tak naprawdę to powolny powrót do korzeni swoich pragnień. Bądź gotowa stworzyć sobie przestrzeń i czas na tę podróż. Bądź dla siebie dobra, cierpliwa i wyrozumiała. Pamiętaj, że jesteś w podróży do samej siebie.

 

Zapraszam do czytania moich kolejnych tekstów.

 

Dorota – coach ICC, trener, specjalista psychologi pozytywnej. Od lat z pasją podążająca drogą samoświadomości i rozwoju. Fascynuje ją tematyka autentyczności i uzdrawiania relacji z samym sobą. Jej przekaz i entuzjazm inspirują, motywują do działania i towarzyszą w powrocie do własnej prawdy.
„W tym miejscu dzielę się z Tobą moim doświadczeniem i perspektywą, pomagam zrozumieć i uwolnić mechanizmy, które podcinają nam skrzydła. Zapraszam Cię do wspólnej podróży w głąb siebie. Nie mogę obiecać, że będzie łatwo, ale obiecuję, że warto. Zapraszam - Dorota "

 

 

 

X
Porozmawiajmy na czacie!